Over het Theelicht

Met de openstelling van het theehuis wil de Stichting Theelicht een ontmoetingsplek creëren voor de bezoekers aan de begraafplaats Orthen. Ieder mens krijgt in zijn leven te maken met het overlijden van dierbaren. Het verdriet na een verlies en het leren omgaan met de veranderingen is voor veel mensen een zware taak. Eenzaamheid en isolement kunnen hier uit voortvloeien.

Een moment van rust

Het theehuis biedt de gasten de gelegenheid om bij een kop koffie/thee of glas frisdrank even tot rust of bezinning te komen. Een luisterend oor kan geboden worden door een van de vrijwilligers of lotgenoten. Het theehuis zal ook een plek zijn waar praten over de dood geen taboe is. Dat kan van grote betekenis zijn. Er zal een leeshoek worden ingericht en documentatie beschikbaar worden gesteld over aspecten die met de dood of de verwerking ervan te maken hebben. Een theehuis als warme en gastvrije ontmoetingsplek voor jong en oud.

Geopend van woensdag t/m zondag van 10.30-16.00 uur

Achtergrond en historie

In 1858 werd de begraafplaats in gebruik genomen. Het lijkenhuis werd in 1872 in Neoromaanse stijl
gebouwd. Het staat ten oosten van de in 1882 gebouwde Bisschopskapel. Het gebouw werd later in gebruik genomen als dienstgebouw.
Het eenlaags gebouw is opgetrokken in baksteen op een rechthoekige plattegrond, met cementen hoekpilasters. Onder de oversteek van de zadeldaken loopt een rondboogfries. De rondboogvensters hebben zesruitramen en cementen wenkbrauwen. De entree bevond zich in de uitstekende middenrisaliet, deze is later verplaatst naar de rechterzijde. Een risaliet of geveloorsprong is het gedeelte van een gevel dat over de volle breedte naar voren springt. Door toepassing van een risaliet krijgt de gevel meer geleding, meer reliëf en schaduwwerking. Rond 1988 werd de oorspronkelijk zinken dakbedekking vervangen door dakleer. In 2016 is het pand geheel gerestaureerd en voorzien van een zinken felsdak.

Het lijkenhuis is in 2002 als rijksmonument opgenomen in het Monumentenregister, onder meer vanwege de “cultuurhistorische waarde als bijzondere uitdrukking van een sociale en geestelijke ontwikkeling, in het bijzonder de ontwikkeling van de katholieke grafcultuur. Het is tevens van belang als illustratie van de typologische ontwikkeling van met begraafplaatsen verbonden architectuur. Het heeft architectuurhistorische waarde vanwege de toegepaste Neoromaanse stijlelementen”.

Reageren is niet mogelijk